Teresa. Kobieta, która została świętą.

o filmie

Skandal? Objawienie? A może jedno i drugie naraz? Film „Mother” w reżyserii Teony Strugar Mitevskiej rozpalił widownię 81. Festiwalu Filmowego w Wenecji. Historia najsłynniejszej kobiety Kościoła katolickiego pokazana została jak nigdy dotąd – w duchu buntu, rockowej energii i z magnetyczną kreacją Noomi Rapace, którą krytycy już nazywają rolą życia.

Produkcja opowiada o kilku dniach z życia Matki Teresy, portretując ją nie jako pomnikową świętą, lecz człowieka z wadami, wątpliwościami i ogromną determinacją w realizacji swojej misji. Teresa jawi się jako charyzmatyczna buntowniczka – punkowa rebelka, której duch hard rocka wybrzmiewa w tle tej odważnej opowieści. Film jest oparty na faktach.

W roli głównej występuje Noomi Rapace, która wciela się w postać pełną sprzeczności: świętą i outsiderkę, duchową przewodniczkę i niepokorną rewolucjonistkę. Rapace zasłynęła dzięki fenomenalnej kreacji Lisbeth Salander w trylogii „Millennium” („Dziewczyna z tatuażem”, „Dziewczyna, która igrała z ogniem”, „Zamek z piasku, który runął”), która przyniosła jej międzynarodową sławę. Publiczność zna ją także z produkcji takich jak „Prometeusz” Ridleya Scotta, „Sherlock Holmes: Gra cieni” Guya Ritchiego czy „Lamb”.

Obok niej na ekranie pojawia się m.in. Sylvia Hoeks jako siostra Agnieszka – Polka, która trafiła do Kalkuty, uciekając przed wojną. Aby wiarygodnie oddać jej historię, aktorka przygotowywała się do roli, ucząc się języka polskiego i pracując nad detalami kulturowymi.

Teona Strugar Mitevska, pochodząca z Macedonii Północnej, jest jedną z najważniejszych współczesnych reżyserek kina europejskiego. Jej pochodzenie nadaje filmowi dodatkową perspektywę: to właśnie w Skopje, stolicy Macedonii, w 1910 roku urodziła się Anjezë Gonxhe Bojaxhiu – późniejsza Matka Teresa. W ten sposób „Mother” zyskuje głębszy wymiar, splatając osobisty rodowód reżyserki z dziedzictwem ikony, której historię opowiada.

Filmy Mitevskiej od lat goszczą na największych festiwalach: „Jestem Titov Veles” (2007) i „Najszczęśliwszy człowiek na świecie” (2022) premierowały już na wcześniejszych edycjach festiwalu w Wenecji, a „Bóg istnieje, a jej imię to Petrunia” (2019) zdobył Srebrnego Niedźwiedzia na Berlinale i stał się międzynarodową sensacją. Twórczość Mitevskiej zawsze balansuje na granicy społecznego manifestu i artystycznej odwagi – „Mother” wpisuje się w ten nurt, jednocześnie otwierając go na nowe, bardziej punkowe brzmienia.